Nieuw land in zicht. Sociaaldemocratisch kompas voor de 21ste eeuw
In dit boek beschrijft Bart Martens hoe drie wereldsystemen - het financiële
systeem, de wereldeconomie en het wereldecosysteem - fundamenteel ontregeld zijn
en met elkaar botsen. De aard en de omvang van deze crisissen zorgen ervoor dat
we er niet zomaar kunnen ‘uitgroeien'. Voortplaveien van het klassieke en
ouderwetse groeipad leidt ons niet uit de tunnel, maar rijdt ons alleen verder
vast. De auteur onderwerpt daarom het wereldsysteem aan een grondige revisie,
met het oog op een detectie en reparatie van systeemfouten.
Vanuit een
nieuwe internationale rechtvaardigheidstheorie trekt hij de krijtlijnen voor een
radicaal herstelprogramma. Nieuwe instrumenten worden ingezet binnen een nieuwe
institutionele architectuur om de gemengde economie van de zwalpende nationale
verzorgingsstaat recht te trekken en een sterke globale tegenhanger te geven.
Een krachtdadig globaal bestuur dat uitgaat van een ‘soevereiniteit van de
mensheid' en een gelijk ‘aardeaandeel' voor elke wereldburger, zorgt voor een
herregulering van de markten en een duurzaam beheer van het mondiaal ‘gemeen
goed' zoals het wereldmilieusysteem. Samen met deze institutionele omwenteling,
vindt ook een technologisch en cultureel veranderingsproces plaats dat onze
oliegebaseerde ontginnings- en verspillingseconomie omvormt tot een duurzame
kringloopeconomie die een groeiende wereldbevolking blijvend in de
wereldeconomie kan insluiten.
Met dat wereldbeeld voor ogen ontwikkelt Bart Martens een nieuw profiel voor de Vlaamse sociaaldemocratie. Zoals de
sociaaldemocraten tijdens de vorige eeuw de regisseurs waren van de nationale
verzorgingsstaat, moeten zij in de 21ste eeuw het ‘collectieve willen' weten te
bundelen rond een gemeenschappelijk gedragen programma voor een nieuwe
wereldorde die inclusiever, socialer en duurzamer is.
SYMPOSIUM Innovatie door complementaire munten - winst zonder geld
02/05/2012
Onze maatschappij bulkt van onbenut talent terwijl langs de andere kant
zovele maatschappelijke behoeft en niet ingevuld raken. Alle
inspanningen op vlak van (her)scholing, opleiding, arbeidsbemiddeling en
activering ten spijt, slagen we er niet in binnen de reële economie de
verspilling van talent tegen te gaan en de enorme noden te lenigen. Waar
het klassieke geldsysteem faalt in het bijeenbrengen van vraag en
aanbod, kunnen complementaire betaal- en waarderingssystemen vaak hun
nut bewijzen. In crisissituaties - zoals vandaag in Griekenland en
Spanje - zorgen geldloze goederenruil en gemeenschapsmunten voor een
ruilmiddel waarmee mensen elkaar werk verschaffen of helpen. De
samenleving wordt heruitgevonden.
Maar zelfs in gemeenschappen met
een goed uitgebouwde sociale zekerheid, blijven nog heel wat
maatschappelijke noden niet ingevuld. Denk maar aan taken zoals
ouderenzorg, huiswerkbegeleiding, taallessen, buurtonderhoud of babysit.
Daarom wordt ook bij ons, binnen de zorgsector of op het niveau van
wijken, steden en gemeenten, met complementaire waarderingssystemen
geëxperimenteerd. Vraag en aanbod worden op elkaar afgestemd zodat een
uur gepresteerd vrijwilligerswerk recht geeft op een uur door anderen
geleverde diensten. Of burgers worden beloond voor hun bijdrage aan de
gemeenschap... Op die manier creëert men welvaart die anders niet
ontstaan zou zijn en verleent men "veerkracht" aan lokale
gemeenschappen.
Hoe kunnen complementaire betaal- of
waarderingssystemen vrijwilligerswerk, duurzaam gedrag en participatie
aan de samenleving extra stimuleren en waarderen? Waar en hoe worden ze
best ingezet? Met welk doel? Wat zijn de ervaringen op het terrein? Op
welke manier kan Vlaanderen dergelijke vormen van sociale innovatie
ondersteunen? Mikado zoekt naar een antwoord.
Het was lang geleden maar Bart heeft toch nog eens het editoriaal
van de Boer & Tuinder gehaald ;-).
Als blijkt dat natuurverenigingen via subsidies voor
terreinaankopen meer (en echte) natuur kunnen realiseren dan boeren via
kapitaalschade en gebuikerscompensatie, waarom zou je dan als overheid niet voor
het eerste kiezen? De zogenaamde gebruikerscompensatie voor groen ingekleurde
landbouwgebieden levert in de praktijk heel weinig extra natuur op. Boeren
worden vaak vergoed voor kosten die ze niet maken. De natuurinrichting of het
aangepast natuurbeheer blijft uit, met grote groene lege dozen tot
gevolg.
Commerciële energieleveranciers verplicht om klanten tweede kans te geven
16/02/2012
Commerciële energieleveranciers zullen niet langer klanten mogen
weigeren omdat ze in het verleden betalingsproblemen hadden. Dat is de
bedoeling van een amendement op het Energiedecreet dat is gestemd in de
commissie Energie in het Vlaams Parlement.
Na hoorzittingen in het Vlaams parlement stuurde de Vlaamse meerderheid de hervorming van de belasting op in verkeerstelling (BIV) bij. Ze voert een aanpassing door in de formule voor de berekening van de BIV zodat de werkelijke uitstoot van vervuilende stoffen door dieselwagens beter in rekening wordt gebracht. De nieuwe BIV zal de consument bij aankoop daardoor meer sturen richting zuinige benzine, hybride en elektrische wagens. "Deze aanpassing is een verbetering omdat ze beter rekening houdt met wetenschappelijke bevindingen over de hoge uitstoot van stikstofoxiden door diesel wagens," concludeert Mathias Bienstman van Bond Beter Leefmilieu "De vernieuwde BIV zendt twee duidelijke signalen uit voor wie een nieuwe wagen wil kopen. Eén, kies voor een zuinige wagen met een lage CO2-uitstoot. Twee, kies bij een doorsnee stadswagen minder dan nu voor een diesel. De nieuwe BIV zal meer dan de oude op basis van fiscale PK's bijdragen aan de vergroening van het wagenpark en een betere luchtkwaliteit in Vlaanderen."
Mikado debatteert over uitbouw warmtenetten in Vlaanderen
07/02/2012
BRUSSEL (Energeia) - De Mikadogroep, een denkplatform binnen de SPA,
organiseerde in het Vlaams Parlement een symposium, waarin mensen met
diverse achtergronden en ideeën van gedachten konden wisselen over de
uitbouw van warmtedistributienetten in Vlaanderen. De teneur was dat de
uitbouw van zulke netwerken mogelijk en zinvol is, vooral in
dichtbevolkte zones, zoals delen van Antwerpen.
sp.a wil dat Vlaanderen werk maakt van aanleg van warmtenetten
27/01/2012
Er bestaan wel degelijk opportuniteiten en een draagvlak voor de aanleg
van performante warmtenetten in Vlaanderen. Dat bleek deze namiddag op
een symposium in het Vlaams Parlement. sp.a-parlementsleden Bart Martens
en Michèle Hostekint willen dat de Vlaamse regering nu werk maakt van
een actieplan voor warmtenetten en voorziet in een stabiel
ondersteuningsmechanisme om het potentieel aan groene warmte en
restwarmte beter te kunnen benutten. Ze hebben hierover inmiddels een
voorstel van resolutie klaar met een resem aan beleidsaanbevelingen.
Bart Martens pleit voor digitalisering jachtplannen
13/12/2011
Vlaams parlementslid Bart Martens (sp.a) wil werk maken van de
digitalisering van de jachtplannen in Vlaanderen. Hij pleit er ook voor
de arrondissementscommissaris meer bevoegdheden te geven om
jachtverboden in te stellen in gebieden waar betwistingen over de
jachtrechten blijven bestaan. Op die manier hoopt Martens een einde te
kunnen maken aan disputen over jachtgebieden.
Deze week bracht de Vereniging voor Bos in Vlaanderen haar Bosbarometer
uit. Dat instrument is ontwikkeld om de vinger aan de pols van het
Vlaams bosbeleid te houden. De barometer staat op storm. Uit de
Bosbarometer blijkt dat Vlaanderen in 2010 nog eens 500 voetbalvelden
aan bos verloor, in weerwil van een groeiend maatschappelijk draagvlak
voor nieuwe bossen, in weerwil van wat in het regeerakkoord staat - het
realiseren van de doelstelling van het ruimtelijk structuurplan voor de
uitbreiding van het bosareaal met 10.000 hectare -, in weerwil ook van
de internationale trend. Bart Martens ondervroeg de minister van
Ruimtelijke Ordening tijdens de plenaire zitting van het parlement.
Geen draagvlak voor bosuitbreiding? Lokale besturen bewijzen het tegendeel
25/11/2011
Vlaams parlementslid Bart Martens stelt tevreden vast dat lokale besturen gretig zijn ingegaan op de mogelijkheid om, met financiële steun van het boscompensatiefonds, in te zetten op bosuitbreiding
"Drie jaar na het invoeren van de mogelijkheid voor lokale besturen om middelen uit het bos-compensatiefonds in te zetten voor bebossing, zijn de eerste projecten eindelijk goedgekeurd", zo constateert een tevreden Bart Martens, voorzitter van de commissie Leefmilieu en Natuur in het Vlaams Parlement.
sp.a wil debat over Vlaamse gevolgen van afschaffing fiscale stimuli energie
30/11/2011
Bart pleit in Villa Politica dat ook de Vlaamse regering een oplossing zoekt voor het wegvallen van fiscale stimuli voor energiezuinige investeringen op het federale niveau en er een Vlaamse compensatie komt.
Opiniestuk verschenen in de Standaard van 21 november
Europa moet zijn milieu-ambities aanscherpen zeggen HERMES SANCTORUM,
BART MARTENS en GWENNY DE VROE. Ons continent heeft er zelf ook
rechtstreeks belang bij.
Hoe vaak kan je zeggen dat het vijf voor twaalf is? Twee jaar geleden
waren de verwachtingen voor de klimaattop in Kopenhagen hoog gespannen,
maar niet ingelost. Verleden jaar was de top in het Mexicaanse Cancun
bij voorbaat een flop; toch werden enkele algemene doelstellingen
overeengekomen om de klimaatverandering tegen te gaan. En binnen enkele
weken is het opnieuw zover. Dan verzamelen 192 landen in het
Zuid-Afrikaanse Durban om te onderhandelen over een wereldwijd bindend
akkoord om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen.
In dit boek beschrijft Bart Martens hoe drie wereldsystemen - het financiële
systeem, de wereldeconomie en het wereldecosysteem - fundamenteel ontregeld zijn
en met elkaar botsen. De aard en de omvang van deze crisissen zorgen ervoor dat
we er niet zomaar kunnen ‘uitgroeien'. Voortplaveien van het klassieke en
ouderwetse groeipad leidt ons niet uit de tunnel, maar rijdt ons alleen verder
vast. De auteur onderwerpt daarom het wereldsysteem aan een grondige revisie,
met het oog op een detectie en reparatie van systeemfouten. 
